LandgraafHet Tandentheater bij Genders Mondzorg in Landgraaf is dé plek voor kinderen die bang zijn voor de tandarts. En voor kinderen die angst willen voorkomen. Aan het roer staat theaterdirecteur - én mondhygiënist - Judy Otermans. „De boor heet hier een speciale tandendouche.”
Een bezoek aan het Tandentheater begint bij binnenkomst in de praktijk van Genders Mondzorg in Landgraaf. Aan het eind van de gang staat een grote, gele zitbank. Daarachter hangt een groot, rood gordijn. Net als in de schouwburg. Wie die hints nog niet oppikte, kan het gewoon lezen op de koeienletters boven de bank: TANDENTHEATER.
Polonaise
Djaylina Verstappen van 3 jaar speelt daar wat met haar oma Tanja Lemmens totdat theaterdirecteur én mondhygiënist Judy Otermans aankondigt dat de voorstelling begint. De gasten mogen de theaterzaal/behandelkamer binnenkomen. Ook hier zijn rode theatergordijnen, de inmiddels welbekende letters en zelfs al andere gasten. Aan de zijkant, op een van de stoelen voor ouders en grootouders, zit Oscar. Een leeuwenpop met een puik gebit.
Op het podium, in de behandelstoel, zit een Pink Panther. Die heeft net als zijn vriend een piekfijn gebit. „Dat is Gérard”, zegt Otermans. Zje-rard op zijn Frans, „maar je mag ook gewoon Gerard zeggen”. Ze neemt de pop op schoot en Djaylina mag in de stoel zitten. Samen tellen en controleren ze de tandjes van Gérard met speelgoedtandartsmateriaal.
Als de mondhygiënist het gevoel heeft dat haar gasten op hun gemak zijn en haar een beetje vertrouwen, vraagt ze of ze ook bij de hen de tandjes mag tellen. Soms is de introductie van de poppen en een beetje kletsen genoeg, soms moet er gedanst of gesprongen worden. Ze ging zelfs al eens in de polonaise door de praktijk.
Zonnebril
Op de tandartsenbril van Otermans zit een lampje. Dat is fel voor de ogen, dus de kinderen mogen voor ‘de show’ begint een zonnebril uitzoeken van een versierd rekje. „1, 2, 3, 4”, telt de mondhygiënist met haar werkgereedschap in de hand. Een speelse manier om de tandjes te controleren. Dan de volgende reeks: „1, 2, 3, 4.”
Aan de muur hangt een tandenfototoestel (röntgen). Gérard en Oscar moeten ook regelmatig op de foto. De gevreesde boor noemt Otermans een speciale douche om de tanden mee schoon te maken. De verdoving zijn druppels om het tandvlees moe te maken. „De eerste druppel valt vaak een beetje hard. Dat is het prikje.” Zo maakt ze alles wat kindvriendelijker.
„In één woord ‘top’”, zegt oma Lemmens. Kleindochter Djaylina en ook haar broer vinden het „geweldig. Ze komen graag naar de tandarts.” De broer van Djaylina is er deze dag niet bij, maar kreeg onlangs ‘piratentanden’. Metaalkleurige, luchtdichte dopjes voor over de melktand waarin een gaatje zit. Otermans: „De bacteriën kunnen zich dan niet verder verspreiden. Een oplossing voor kinderen die weinig toelaten, bij wie boren geen optie is.”
Superheld
Zo is er voor vrijwel alle kinderen een oplossing. In een enkel geval moet tandarts en praktijkhouder Matthijs Genders eraan te pas komen. Bijvoorbeeld om een melktand te trekken die eruit moet en heel vast zit. Genders mag de theaterbehandelkamer niet in voordat hij zich op de gang omkleedt. Daar hangen de capes en maskers van een aantal superhelden.
De tandarts is net als oma Lemmens heel blij met mondhygiënist Otermans. „Als het moet, kan ik het. Maar ik ben geen ‘K3-tandarts’, niet de man voor kleine kinderen. Judy doet dat geweldig.” Ze maakt het voor iedereen leuk. Bovendien zorgt ze ervoor dat kinderen met angst toch bij de ‘reguliere tandarts’ terechtkunnen, legt Genders uit. Kinderen met tandproblemen die zich niet of te laat laten behandelen, moeten soms onder narcose. Duur en belastend, klinkt het.
Wat begon met een jolige manier om kinderen te behandelen, groeide uit tot een begrip in het tandartsen- en mondhygiënistenwereldje. Met poppen, zonnebrillen, maskers, uitlegfolders, afspraakkaartjes voor de volgende voorstelling, een auto en zelfs prijzen. Het Tandentheater viel afgelopen november in de prijzen op het jaarlijkse congres voor mondhygiënisten in Amersfoort. Haar initiatief won de jury- én de publieksprijs. Erkenning voor haar initiatief, dat ze naar eigen zeggen „houtje-touwtje” heeft bedacht. Ze maakt van de gelegenheid gebruik: „We nemen nog nieuwe kinderen aan. Ook als je niet bang bent.”
